- Ինչպես է հիմնադրվել «ԷԽՈ» ՀԿ թիմը
Ինքս լինելով մանկուց հաշմանդամ ,
խորապես գիտակցում և պատկերացնում եմ հաշմանդամի ծանր առօրյան,
կենցաղը և դրանից ծագած բոլոր խնդիրները: Մայրս`
Անժելա Օհանջանյանը, լինելով հաշմանդամի ծնող, իր իսկ մաշկի վրա զգացել է
իրեն սպասվող հետագա դժվարությունները և, այսպես ասած, փակ դռները: Ուստի
նա, իր իսկ ջանքերով, միավորելով հաշմանդամ երեխաների ծնողներին, 2008
թվականին ստեղծեց «ԷԽՈ» հաշմանդամ երեխաներին և երիտասարդներին աջակցող
հասարակական կազմակերպությունը, որի առաջնային նպատակն է հաշմանդամների
իրավունքների պաշտպանությունն ու մատչելի պայմանների ապահովումը: Իմ թիմը
կայացավ, որովհետև անվերապահորեն ակտիվ մասնակցություն ունեին հաշմանդամի
ծնողները, ովքեր նվիրվել էին հանուն իրենց երեխաների: Գործունեության
առանձնահատկությունը հաշմանդամ երեխաներին և երիտասարդներին հուզող բոլոր
բնագավառներին հավասարապես ուշադրություն դարձնելն է, ինչպես նաև այդ
ոլորտների հիմնախնդիրների լուծմանն ուղղված առավել նպատակահարմար ծրագրերի
իրականացումը: Եվ, կարևորում եմ, որ այդ գործունեության հիմքում ընկած է
կարգապահությունը, թափանցիկությունը, փոխադարձ հարգանքը և կառուցվածքային
հստակությունը: Առողջապահության նախարարության տվյալներով՝ Հայաստանում կան
մոտ 181 հազար հաշմանդամներ, որոնք ունեն բազմաթիվ առօրյա խնդիրներ`
բժշկության, կրթության, իրավունքի և անգամ հանապազօրյա հացի: Քչերին կարող
ենք տեսնել դպրոցներում, այգիներում, սրճարաններում կամ այլ հասարակական
վայրերում` բոլորի կողքին, բոլորին հավասար: Կառավարությունն առաջիկայում
որևէ հստակ ծրագիր չի նախատեսում հատուկ կարիքներ ունեցող այս մարդկանց
համար: Հույս ունենք, որ միգուցե նոր ծրագրեր կլինեն: Իշխանություններն
ընդունում են, որ չեն կարողանում հատուկ պայմաններ ապահովել տարբեր
տարիքային խմբերի մեջ մտնող հաշմանդամների համար, ինչպես նաև նպաստել նրանց
սոցիալական ինտեգրմանը` պատճառաբանելով այս ամենը ֆինանսական միջոցների
պակասով: Խնդիրները բավականին լուրջ են և նույնիսկ Եվրոպական երկրներում
այս տիպի խնդիրները դեռևս ամբողջովին կարգավորված չեն: Ուստի
հուսով եմ, որ «ԷԽՈ» հասարակական կազմակերպությունը հնարավորություն կտա
փոխադարձ կապի միջոցով վերհանել հաշմանդամ երեխաներին և երիտասարդներին
հուզող խնդիրները և փորձել միասնական ուժերով գտնել դրանց լուծման առավել
արդյունավետ ճանապարհները: Սակայն
հարկ եմ համարում նորից հիշատակել, որ աշխարհում ոչ մի անձ ապահովագրված
չէ ո’չ հաշմանդամությունից և ո’չ էլ հաշմանդամի ծնող դառնալուց, հետևաբար,
աջակցելով հաշմանդամ երեխաներին և երիտասարդներին, յուրաքանչյուր անձ
օգնում է ինքն իրեն…
|